Wie niet in God en leven na de dood gelooft, zoekt zijn geluk in het hier en nu. Hij gelooft niet in een ‘hemel’, maar zoekt zijn paradijs op aarde. En waar zien we deze aardse paradijzen opvallend veel afgebeeld en royaal aangeprezen? In reisbrochures.
Het verhaal van Romeo en Julia kent iedereen natuurlijk. Het vertelt van twee geliefden die ondanks een familievete in elkaar hun ware vinden, maar door misverstanden en andere praktische problemen uiteindelijk allebei zelfmoord plegen. Het Nationale Ballet voert tot 14 mei de versie van Rudi van Dantzig uit, bij wijze van eerbetoon na zijn overlijden. Lees verder.
Ik kreeg laatst een X van een zakelijk contact. Dat vond ik vreemd, ik ben zelf niet zo gul met x-jes. Zakelijke contacten kunnen ze in elk geval niet verwachten van mijn kant. Maar goed, misschien bedoelde de persoon in kwestie helemaal geen kusje. De X smaakt namelijk naar meer. Lees verder.
Met een diepe frons in mijn voorhoofd betrad ik het pand. Dit als logisch gevolg van de schilderijen die ik van buiten had zien hangen. De naam van de maker vermelden zou te veel eer zijn. Het kon bijna geen ‘echte’ kunstenaar zijn die het werk had gemaakt. Dat klopte: deze tentoonstelling is een soort vervolg op de ZomerExpo in Den Haag, waarbij het getoonde werk anoniem wordt uitgekozen. Amateurs en kunstenaars komen zo vanzelf bij elkaar. Lees verder.
Vandaag stond op nu.nl een artikel met de titel ‘Italiaanse man gooit kinderen van balkon‘. De kinderen in kwestie waren 1 en 4 jaar oud, ze zijn alle drie overleden. In het artikel wordt zijn werkloosheid genoemd, en nog even kort in een zinnetje achteraf dat het aantal zelfmoorden de sinds de economische crisis is gestegen. Ik vraag me af of je zoiets als zelfmoord eigenlijk wel kunt duiden door middel van een aantal. Het gaat om levens, om individuen die de kracht niet hadden verder te leven. Drie individuen, met allemaal anders nog een heel leven voor zich. Maar nu dood.
Al jaren-, nee, zelfs decennialang woedt de discussie over gender. Zijn verschillen tussen mannen en vrouwen nou wel of niet aangeboren? Is de hele maatschappij gericht op onderdrukking van de vrouw? Hele hippiebewegingen hebben zich er aan gewijd, met vele abortussen (onder het mom van ‘baas in eigen buik’ – en het eigenbaasrecht van die baby dan?) tot gevolg. Nu mag het wel eens klaar wezen, zou je zeggen. Niets is minder waar: nog elke dag verzetten mensen zich tegen deze onderdrukkende maatschappij waarin zij -vrijzinnige geesten!- zich in een hokje gepropt voelen. Maar is dat wel zo? Lees verder.
“Ik ben niet meer heel erg sterk misschien maar ik maak je aan het lachen dus daar moet het dan maar mee” zong Erik ons lachend toe. Hij leekgelukkig en blij, een keer iets anders dan al die verdrietige singer-songwriters die liedjes schrijven over hun gebroken hart. Het publiek was jong en stil. Iedereen wilde luisteren. Tivoli was gevuld met dromen, geleid door de klanken van Eriks woorden.
