Het is één uur, en Parkpop heeft op dit moment haast meer eettenten dan bezoekers, vanwege het onfortuinlijke weer. Dit is ook het moment waarop Wooden Saints het spits afbijt, om het gratis Haagse festival te openen… en wat een beet was dat. Ondanks dat de menigte – als je dit zo mag noemen – niet helemaal enthousiast was, mocht het de pret op de Jupiler stage niet drukken.
Na het optreden hadden wij de mogelijkheid om twee heren (Arjen de Bok en Chris Kok) van de band te spreken in een trailer die ronduit huiselijk was ingericht, en we stelden ze een aantal gemakkelijke vragen om de band te leren kennen. Want, vóór Parkpop was de band nog niet bij ons bekend.
De naam, Wooden Saints, waar komt deze eigenlijk vandaan?
Nou, we waren op zoek naar een plek waar wij onze plaat konden opnemen en via via kwamen we bij deze voormalige hooischuur terecht. En aangezien de eigenaar een vervent katholiek is hing hij helemaal vol met beelden van heiligen en een groot beeld van Augustinus. Sinds alle beelden van hout waren noemde wij de studio/hooischuur dus al gauw:” The Wooden Saints Studio”. Daaruit is dus ook de naam voortgekomen.
Jullie schrijven de nummers op afspraak, en met verschillende instrumenten en muzikanten. Wat is daar precies de reden voor?
Nou, we willen niet echt vastzitten aan een bepaald patroon. Ik denk dat als je het op deze manier doet er veel meer creativiteit door heen komt. Want iedereen brengt weer zijn eigen ideeen mee en een andere stijl. Daarvoor hebben wij een lijstje gemaakt met mensen die wij er eigenlijk wel bij wilden hebben en toen zijn we maar gaan rondbellen! Zo gezegd, zo gedaan. Het resultaat is een album met 7 verschillende leadzangers. Wat ook voor hun zelf best verwarrend kan zijn. Maar ook gelijk weer het leuke van deze band. Het kan werkelijk alle kanten op. En dit is nog maar het begin.
Hoe is jullie onderlinge verhouding in de band? Is het niet lastig om dat sfeertje van een band zijn, vast te houden als je met zijn tienen bent?
Nee, eigenlijk niet. We kennen iedereen eigenlijk wel van onze studietijd dus zo is iedereen wel een beetje bij elkaar gekomen. Het is natuurlijk soms wel lastig omdat iedereen een bepaalde visie op iets heeft die verschilt. Maar gellukig zitten we allemaal aardig op een lijn. En juist die andere kijk op bepaalde dingen geeft zo een leuk eindresultaat!
