Na de eerste vooruitkijkende avond kon ik niet wachten om eindelijk de echte marathon te gaan bekijken. Bekijken is niet het juiste woord, meemaken is beter. Je wordt in het verhaal gezogen en iedereen doet mee. Kennis van de Griekse mythen is niet noodzakelijk, maar voegt nog een extra dimensie toe als ze tegen elkaar grapjes beginnen te maken.
Het verhaal
Herakles is opgedeeld in negen delen, die zich allemaal op hun eigen plek afspelen. Zo komen er een woestijn, verschillende paleizen en de onderwereld voorbij, terwijl de Goden er op neerzien. Het verhaal van Herakles (Bob Schwarze) is moeilijk samen te vatten omdat er door de eeuwen heen steeds meer mythen begekomen zijn, Elke stad heeft zijn eigen avontuur met deze held in de hoofdrol. Zijn geboorte, zijn taken en zijn dood zijn eigenlijk de enige thema’s waarin de verhalen overeenstemmen. Tegelijk met Herakles zijn ook Jason (Iwan Walhein) en Theseus (René van Zinnicq Bergmann) bezig met hun heldendaden, maar zij zullen, beschermelingen van Hera en Poseidon, altijd in de schaduw van Herakles staan, de beschermeling van Zeus (Aus Greidanus sr.).
Omdat Herakles een bastaardzoon is en Zeus allerlei plannen met hem heeft, is Hera vastbesloten om hem zijn hele leven tegen te zitten en elke keer onder de beloftes uit te komen. Alle ongeluk in het leven van Herakles is terug te leiden naar haar en hoewel hij dit niet weet is Herakles het leven al snel goed zat. Al in het eerste deel smeekt hij om te mogen sterven, maar dat is pas het begin. Terwijl Theseus afvaart richting Kreta roept Jason alle helden bijeen om met de Argo het Gulden Vlies te gaan stelen. Herakles onderbreekt zijn werken en monstert aan. Tot ze hem, een eis van Hera, vergeten en hij weer door kan met het uitmesten van de stallen.
Echte Helden
Je zou kunnen stellen dat Herakles de enige ‘echte’ held is, omdat Jason en Theseus misbruik maken van de liefde van een vrouw. Theseus krijgt de draad van Ariadne en Jason krijgt alles uitgelegd door Medea en in ruil hiervoor laten beide helden de dames bedrogen achter. Theseus laat Ariadne achter op een eiland en Jason ruilt na tien jaar zijn vrouw in voor een jonger en mooier model, wat hem overigens duur komt te staan. Wederom allemaal omdat de Goden het zo willen.
Na zijn taken te hebben afgerond lijkt Herakles dan eindelijk een voorspoedig leven te zijn gegund. De Titanen zijn verslagen en hij trouwt met Deianeira. Dan slaat het noodlot wederom toe en slaat hij een wijnschenker dood. Als straf moet hij drie jaar als naamloze slaaf dienen. Hij komt bij Omphale terecht en samen beleven ze drie gelukkige jaren. Dan word hij opgehaald door zijn vrienden en begint de ellende weer. Uiteindelijk word hij verslagen door een gestorven vijand en kan hij eindelijk naar de Olympos.
Decor
De marathon speelt zich af voor een grote houten wand waar allerlei deuren en luiken in zitten. Elke scène heeft een verassend ander uiterlijk en van sommige decorstukken vraag ik me af door welke deur ze gekomen zijn. Het publiek zit in een amfitheater en van alle kanten komen spelers aan. Bijna elke scene wisselt iedereen van rol, iedereen is God, mens en heeft nog een handvol bijrollen. Behalve Herakles dan. De kostuums passen goed bij de rollen, het is direct duidelijk hoe de verhoudingen verdeeld zijn en anders vertellen ze wie ze zijn. Het verhaal is helder, maar de dialogen zijn soms erg lang. De ruzie van Jason en het gesprek tussen Herakles en Zeus vergen aardig wat concentratie, vooral omdat de marathon al lang duurt. Anderzijds vliegt de tijd voorbij en is er na elk deel een korte pauze.
Aanrader
Als je de mogelijkheid hebt om een hele dag in een theater te zitten moet je deze voorstelling zeker niet overslaan. Het verhaal is serieus, maar zeker niet te zwaar. Het is een goede weerspiegeling van waar toneelgroep De Appel toe instaat is. Absoluut naartoe gaan.
