Al jaren spreekt Die Zauberflöte tot mijn verbeelding, dus je kan haast stellen dat er een droom is uitgekomen toen ik naar deze voorstelling kon. Een van de bekenste aria’s staat momenteel bekend bij de jeugd als ‘dat liedje van de Durexreclame’ maar er zit veel meer in de opera.
Het verhaal
Al sinds het begin word het libretto (Schikaneder) gezien als minder sterk dan de muziek (Mozart) maar omdat deze nauw hebben samengewerkt is dat onterecht. Hoewel het hele verhaal vrij warrig en abstract is, is het wel degelijk voor elkaar geschreven.
Prins Tamino (Elmar Gilbertsson) word achtervolgd door een slang en valt in zwijm. Als hij ontwaakt ziet hij een vogelvanger Papageno (Martijn Sanders) die hem trots verkondigt de slang te hebben gedood. Dan verschijnen er drie hofdames die de ware toedracht vertellen en Papageno straffen voor zijn leugens. Ze vertellen het droevige verhaal van de ontvoering van prinses Pamina (Aylin Sezer) door Sarastro (Andreas Mitschke). Dan komt haar moeder Die Königin der Nacht (Christina Rümann) en vertelt over haar gebroken hart, ze geeft Tamino een toverfluit en Papageno een klokkenspel om ze te helpen. Tamino belooft de prinses te zullen redden en gaat samen met Papageno op pad. Deze is aanzienlijk minder hoogdravend en gewoon opzoek naar een wijfje. Bij de tempel blijkt de vork anders in de steel te zitten en besluiten de geliefden om de proeven te doorstaan. Papageno zakt en blijft alleen achter. Intussen probeert de Koningin haar dochter te overtuigen haar vader te vermoorden, maar ze kan het niet. Papageno is wanhopig opzoek en besluit zichzelf te verhangen maar word op het laatste moment herinnert aan zijn klokkenspel en vind zo zijn Papagena (Saskia Voorbach). De Koningin van de Nacht word verslagen en dan loopt alles goed af.
Zang
De eerste aria van de Koningin van de Nacht viel me tegen, de tweede was beter, maar miste nog altijd het volume om je echt te laten bibberen van angst voor haar woede. Sarastro had een indrukwekkende bas, die om een of andere reden je gelijk het gevoel geeft dat hij meer wijsheid bezit en ook het slachtoffer is van de leugens van anderen. Pamina heeft een prachtige stem en Tamino doet niet voor haar onder. Papageno zit goed in zijn rol en komt natuurlijk over, hij is echt een beetje een schooier.
Kostuums
De kostuums waren mij werkelijk een raadsel. Zeer onflatteus en naar mijn smaak niet passend bij het verhaal. Alle dames hadden een mantelpak aan, maar het leren model van de Koningin van de Nacht zag er niet uit. Ook de strakke jurken van de drie hofdames waren wat mij betreft een misser. Een kostuum moet niet alleen de rol, maar ook de drager passen en van dat laatste was geen sprake. Papageno als straatverkoper was dan weer wel raak getypeerd.
Decor
Het decor past dan weer wel bij de kostuums, het stuk opent in een kantoor. Waar alle Yin-Yang referenties vandaan komen is mij wederom een raadsel, die horen totaal niet bij de vrijmetselaars waar Mozart zich bij had aangesloten. Ook het programma boekje zwijgt hierover. Dit terwijl de rest van de symboliek, Isis en Osiris, de getallen drie en zeven en de namen wel besproken worden.
Aanrader
De muziek (dirigent; Per-Otto Joansson) is prachtig en ook de zangers zijn goed. Het uiterlijk vertoon valt wat tegen, maar dat geldt bijna als bijzaak. Als je van opera houdt moet je zeker gaan, maar het is geen must-see van Opera Zuid.
