Al jaren is de Notenkraker dé klassieke uitvoering rond de Kerst en in dit geval rond Sinterklaasavond. Deze uitvoering voor het Nationaal Ballet is speciaal aangepast, het verhaal speelt in een Amsterdams rijtjeshuis. Het verhaal kwam mij ietwat vaag voor, iets met een muizenkoning en een houten pop, maar ik raakte steeds in de war met het verhaal van het tinnen soldaatje. Uiteindelijk bleek dat in dit geval de inhoud ondergeschikt is aan de vorm en dat de hele voorstelling een excuus is om naar prachtig dansende ballerina’s te kijken.
Het verhaal
Het is sinterklaasavond en de kinderen maken zich klaar. Zoals gebruikelijk is het jongste zoontje Frits een brokkenpiloot en drijft hij zijn zus Clara (Igone de Jongh en Jacobine Pouw) tot wanhoop met zijn plagerijtjes. Als de gemoederen weer bedaard zijn komen de eerst gasten aan onder wie de heer Drosselmeijer (Boris de Leeuw). Hij geeft Clara een pop en Frits een soldatenpak, daarna vermaakt hij de kinderen met de toverlantaarn en vertelt er een spannend verhaal bij over de Muizenkoning (Steven Etienne) en de Notenkraker (Alexander Zhembrovskyy). Later droomt Clara dat de Muizenkoning haar ontvoert, maar gelukkig komt de Notenkraker haar redden. De betovering verdwijnt en de Notenkraker is nu een Prins (Casey Herd). Na een gevecht waarin ook Frits te hulp schiet vluchten ze in de toverlantaarn. Deze brengt ze langs allerlei landen, maar draait uiteindelijk dol. Dan wordt Clara wakker in haar bed en blijkt ze alles gedroomd te hebben.
Uitvoering
Met de overbekende muziek is het hele avond een feest om naar te kijken en te luisteren. Er is geen verhaal dat begrepen moet worden, want het draait stiekem alleen maar om de dansers. Door de toverlantaarn is het mogelijk om heel verschillend gethemateerde dansen te laten zien en zeker de slavendans was werkelijk prachtig. Helaas was het corps de ballet niet gelijk, wat soms wel heel erg zichtbaar was. De solisten waren fenomenaal en ook het decor was erg afwisselend. Zelf vond ik het decor soms afleidend doordat het telkens weer anders was en bleef bewegen. De schaatsers op de gracht waren wel een echte treffer. Al met al is dit typisch het ballet dat je iedere kerst wel zou willen zien en gelukkig is er ook altijd wel een groep die de voorstelling uitvoert.
